Бо шарофати тадқиқотқои нав муайян карда шуд, ки дӯстони мо, аз қабили саг хусусияти бештар дарк карда тавонистани хохишҳои моро доштаанд. Бештар аз оне, ки мо фикр мекардем. Зеро баъзе аз қисми майнаи сари саг бо майнаи сари инсон монанд будааст.
Ба инсон барои фаҳмида тавонистани он, ки шахси дигар чӣ мегӯяд, ду механизм лозим мебошад. Инҳо калимаҳо ва оҳанги овоз мебошанд. Калимаҳо ба нафари шунаванда маълумоти заруриро дода метавонанд, оҳанги овоз ва тарзи суханронӣ бошад, моҳияти як қатор хабарҳоро тағйир дода метавонанд.
Тадқиқоте, ки дар донишгоҳи Этвасларанд гузаронида шуд, мавзӯеро фарогир буд, ки чӣ қадар сагҳо дорои ин гуна механизм мебошанд. Дар рафти тадқиқот олимон муайян намуданд, ки сагҳо қариб ба пуррагӣ сухани инсонро дарк карда метавонистаанд. Сабаб ин монандии сохти майнаи сари саг бо майнаи сари инсон будааст.
Захираи луғавӣ барои омӯзиш дар майнаи сари саг албатта ба мисли майнаи сари инсон васеъ нест, аммо сагҳо комилан қодиранд, ки баъзе овозҳои баланди шодмононаю бадҷаҳлонаи Шуморо дарк намоянд, зеро онҳо мавҷудоти хеле ҳассос мебошанд. Бинобар ин саги худро беҳуда ҷанг накунед.
Нет комментариев