Архар, ғулча як навъ ҳайвони ҷуфтсумро гӯянд. Ҷуссаи калон ва пойҳои дарози боқувват дорад. Дарозии баданаш 110-200 см (модинааш нисбатан хурдтар аст), кадаш 65-125 см, вазнаш 110-230 (модинааш 90-100 ) кг. Шохаш каҷак ва сахту мустаҳкам, зарди сафедтоб, дарозиаш 67-190 см, вазнаш то 30 кг: шохи модинааш нисбатан борик ва кӯтоҳ (то 160 см). Пашмаш, дурушт кӯтоҳ вобаста ба фасли сол тағир меёбад (зимистон зич ва тобистон нисбати тунук мешавад).
Архарҳо ранги гуногун (масалан: бӯр, зарди сурхча, қаҳваранг) доранд. Рангаш қаҳваги зардтоб буда, таҳи шикамаш бо мӯйинаи сафедранг пӯшида шудааст. Аъзои босира сомеа ва шоммаи Архарҳо нағз инкишоф ёфтааст, Архарҳо дар 2,5-солаги болиғ ва то 8-10-солаги калон мешаванд. Давраи ҳамлашон 5-6 моҳ. Дар Тоҷикистон Архарҳо фақат дар Помир (дар баландии 3500-5000м) зиндагӣ мекунанд, Ғизои Архарҳо алаф (рӯзе қариб 18-18,5 кг модинааш то 16 кг) аст.
Баъзе олимон сарнасли гӯсфандони хонагии Осиёро гӯсфанди ёбоӣ, архар (ғулча) мушуморанд, ки то ҳол дар қаторкӯҳҳои Осиёи Марказӣ дучор меояд. ғулча яке аз калонтарин гӯсфандони ёбоӣ мебошад. Солҳои охир саршумори архар хеле кам шудааст. ғулча моҳҳои май ё июн як, баъзан ду барра мезояд. Архар ҳамчун намуди беҳамтои гӯсфанди ёбоӣ ба муҳофизати ҷиддӣ эҳтиёҷ дорад.
Нет комментариев